1 jaar getrouwd 

Vandaag 4 jaar geleden zag ik jou voor het eerst.
Vandaag 4 jaar geleden riep ik heel hard dat ik niet verliefd wilde worden.
Vandaag 4 jaar geleden viel ik toch voor je, head over heels.
Vandaag 4 jaar geleden was het begin van ons leven samen.

Vandaag 1 jaar geleden zeiden wij ‘ja’ tegen elkaar.
Vandaag 1 jaar geleden nam ik jouw naam aan.
Vandaag 1 jaar geleden werden wij officieel man en vrouw.
Vandaag 1 jaar geleden was ónze dag.

Vandaag zijn we 1 jaar getrouwd.
Vandaag is het weer ónze dag.
Vandaag en nog zoveel jaren!

Liefde, onze jaren samen zijn nooit makkelijk of voorspelbaar geweest. Saai of rustig zijn geen woorden die bij ons en onze relatie passen. Soms verlangen we beiden naar rustiger vaarwater, maar tegelijk weten we dat dat niet te verwachten is. Juist door alle chaos, het gedoe en het altijd van het één in het ander rollen zijn we wie we zijn en dat maakt ons samen sterk. Menig ander stel had het niet samen gered en krijgt minder te verstouwen dan wij. Maar wij weten dat we er altijd samen uit komen en we het samen altijd aan kunnen.
Ik hou van je. Elke dag, elke week, elke maand en elk jaar een beetje meer. Forever yours! ❤

Advertenties

Radeloos en klaar ermee

Ik werd vanmorgen wakker van de pijn.  Overal, van kruin tot kleine teen deed het ontzettend zeer. Mijn rechterarm weigert al sindsdien dienst, tegen uitval aan. Direct dus pillen genomen, Lief aangegeven hoe de vlag erbij hing en dat ik waarschijnlijk weinig tot niks kan. De schat heeft, nog meer dan anders, geweldig voor mij gezorgd de hele dag. Terwijl hij deed wat er gedaan moest worden, lag ik op de bank proberen mijn lijf te geven wat het nodig heeft: rust, warmte en liefde/verzorging in de vorm van eten, drinken en medicijnen.
Tegen het einde van de middag hield ik het niet meer en kon ik niet anders dan huilen van de pijn. Radeloos hebben we de huisarts gebeld en werden even later teruggebeld. Ik heb met moeite het hele verhaal uitgelegd aan haar, met daarbij ook onze wanhoop inmiddels. Ze was duidelijk ook diep aan het denken wat we nog kunnen, gezien de hoge doseringen die ik al heb. Toch besloten om een deel van de medicatie nog verder te verhogen, in elk geval tot de volgende afspraak die ik met haar heb.
Volgende week gaan we kijken naar andere mogelijkheden, want dit duurt te lang inmiddels. Ik ben nu bezigmet de zesde week en er zit nog weinig tot geen verbetering in. Wat dat plan zal zijn is onduidelijk nog. Ik wil proberen (als mn lijf het toelaat) de komende dagen hierover meer informatie op te zoeken, me in te lezen in wat er mogelijk is en hoe de ervaringen hiermee zijn. Tot nu toe lijkt het de kant van een doorverwijzing (naar een reumatoloog, pijnteam, osteopaat, haptonoom of wat ook) of een revalidatie-traject op te gaan.
Los daarvan wil ik kijken naar hulpmiddelen voor de dagelijkse praktijk, zoals opzetstukken voor pennen, bestek dat ik makkelijker vast kan houden en dat soort dingen. Ik wil zo graag een stukje van mijn zelfstandigheid en daarmee eigenwaarde terug..

Als laatste merk ik dat ik steeds minder kan hebben, op allerlei fronten. Ik ben prikkelbaarder, sneller boos en denk steeds vaker bij mezelf: “waar maak je je druk om”, “stel je niet aan” of “je hebt geen idee”.. Niet hoe ik ben of wil zijn, maar ik merk het aldoor. Iedereen worstelt met zijn eigen dingen, gaat door zijn eigen proces en ga zo maar door. En ik doe vreselijk mijn best om iedereen in zijn/haar waarde te laten.

Maar alsjeblieft: doe geen beloftes die je niet nakomt, doe niet alsof je weet wat wij doormaken als dat niet zo is en als je wil weten hoe het met mij is, vraag het mij. En misschien nog wel het allerbelangrijkste: vergeet mijn lieve schat niet te vragen hoe hetmet hem gaat. Hij heeft het ook enorm zwaar en wordt zo vaak vergeten. Dat verdient hij absoluut niet! ♡

image

Nog 5 maanden!

Vandaag over 5 maanden is onze dag. Nog 151 dagen om precies te zijn. De dag die al ruim 1,5 jaar in de agenda staat en mij steeds nog veel te lang geduurd heeft. Nu komt het snel dichterbij en kan ik niet meer wachten.
In de praktijk verandert er weinig, dat weet ik. Maar we weten beiden dat en waarom het zo belangrijk voor mij is. We willen beiden voor altijd samen zijn. Wij, samen met onze beesten en ooit hopelijk een gezinnetje.

Ik wil officieel de jouwe zijn.
Ik wil onze liefde bezegelen.
Ik wil jouw achternaam mogen dragen.
Ik wil me voor kunnen stellen met die “nieuwe” naam.
Ik wil jou versteld laten staan van mij in die prachtige jurk.
Ik wil met iedereen die ons dierbaar is onze liefde vieren.
Ik wil de volgende stap in onze toekomst zetten.
Ik wil voor de rest van mijn leven aan jou “vastzitten”.
Ik wil jouw vrouw zijn!