Fibro enzo

Boeken vol zou ik er over kunnen schrijven, mits mn lijf het toe zou staan.. Fibromyalgie en wat het betekent, in elke zin van het woord. Dat ga ik niet doen, om allerlei redenen. Voornamelijk omdat het dus fysiek niet gaat en toch ook stiekem omdat ik niet wil zeuren. Daarom een kort blogje, gewoon om mn ei even kwijt te kunnen.

Ik word namelijk zo ontzettend moe en chagrijnig van al die mensen die (meestal goedbedoeld!) adviezen geven, medelijden hebben/zeggen hoe knap je het vindt hoe ik het doe of moeten melden dat ze het zo ontzettend herkennen. Ik kan daar helemaal niks mee.
Die adviezen zijn lief bedoeld, maar als jij niet voelt wat ik voel en mijn verdere situatie niet kent, kan je mij geen advies geven. In mijn ogen dan uiteraard.
Medelijden is ook zoiets: heel lief bedoeld en ik begrijp dat je weinig anders kan zeggen, maar het voegt niks toe. Ik ben niet zielig en ik ben niet gehandicapt, ik heb fibro. Dat bedoel ik dus ook met benoemen hoe “knap het is” hoe en wat ik allemaal doe. Ik heb een lijf dat gewoon anders reageert dan een normaal/gezond lichaam. Maar dat maakt mij niet tot een kasplantje of iemand die niks meer kan of mag. Ik kan van alles: ik werk, ik doe leuke dingen in mijn vrije tijd als ik de kans heb, ik heb een relatie, vrienden, (schoon)familie en allerlei andere dingen die ik wil doen. En misschien zou ik soms iets meer balans mogen vinden ja, maar ik ben degene die dat beslist en die de gevolgen voelt als ik dat niet doe. Ik ben pas 29, ik weet dat er een tijd komt dat ik minder zal kunnen fysiek alleen weet niemand wanneer dat is. Tot dat moment wil ik alles eruit halen wat er in zit. Zo ben ik nu eenmaal, ik heb een enorme bewijsdrang in me. Altijd al gehad en dat zal altijd wel blijven. So what? Als dat mij gelukkig maakt, wie is een ander dan om daar iets van te vinden?
Als laatste: herkenning. Het is soms fijn om iets te lezen of iemand te ‘spreken’ bij wie je dingen herkent ja. Klopt. En als diegene dat misschien beter kan verwoorden dan jijzelf kan ik me ook voorstellen dat het iets met je doet en je wilt laten weten dat het wat met je doet in die zin. Snap ik ook. Maar als ik heel hard ben: ik moet de eerste nog tegenkomen waarbij ik dat gevoel ook 100% heb. De reden daarvan is heel simpel: ik ken niemand die heeft wat ik heb en evenveel doet. Dat zeg ik niet om mijzelf een schouderklopje te geven, iemand voor het hoofd te stoten of om arrogant te klinken, maar omdat ik het zo voel en zie. Ook ik ben niet perfect, verre van zelfs. En ja, het zal in bepaalde opzichten best beter zijn als ik dingen anders, minder of niet deed. Maar ik weiger mijn leven te laten leiden door wat mijn lijf vervelend vindt, de consequenties van een keer teveel doen of adviezen van wie dan ook. Ik doe wat ik denk dat goed is en vooral: wat voor mij goed voelt.

Ik ben Kim, 29 en ik heb fibro. Heb ja, want ik ben zoveel meer dan die diagnose!

image

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s