2014

2014 was een bewogen jaar, alweer. Hoge pieken en diepe dalen wisselden elkaar in rap tempo af. Wat leek te beginnen als een rustige(re) periode bleek al gauw een pittig jaar te worden.
We begonnen rustig aan en ik werd zekerder. Van mij, van ons en onze toekomst samen. Niet in de laatste plaats door DE vraag die jij mij stelde en de ring die ik sindsdien draag. De datum staat vast en langzaam krijgt onze dag vorm.
Door de rust die ik vond, kwamen oude herinneringen en gedachtepatronen naar boven toe. Het gevolg: ongenadig hard zijn voor mijzelf en daarmee erg pijnlijk om te zien voor de mensen om me heen. Een diepgeworteld gevoel van niet-verdienen, tekort schieten en falen had de overhand. Ik ging volledig onderuit, maar veel belangrijker: ik klauterde weer uit dat diepe dal. Na maanden van doemdenken en alleen maar een zwart gat (willen) zien, zag ik weer licht. Letterlijk zelfs. Zon, water en niets moeten hebben me er bovenop geholpen. Dat en steun van de meest fantastische mensen die iemand zich wensen kan.
Daar in Friesland, op het water waar ik eens zo bang voor was, vond ik de rust die ik zo hard nodig had. Rust om bij mijzelf te komen en te durven denken en zeggen dat ik beter verdien, meer waard ben, dan ik voorheen dacht. Ik besefte me dat ik zoveel meer kan en mag als ik het mezelf maar toesta. Dat is de ommekeer geweest, het moment dat ik de zon weer ging zien. Het moment dat ik weer vooruit durfde te kijken, niet meer zo ontzettend bang was en durfde te vertrouwen op de toekomst.
Ik ging een nieuwe baan aan, die niet bleek te zijn wat het in eerste instantie leek. Gelukkig kreeg ik snel genoeg een nieuwe kans en die pakte ik met beide handen aan. Het directe gevoel van op mn plek zijn en al het vertrouwen dat ik krijg doet op alle manieren goed. Ik deed daarnaast ook op andere vlakken dingen die ik eerder niet durfde, maar die nu bijgedragen hebben aan mijn zelfvertrouwen en waardoor ik meer durf te zijn wie ik ben. Ik ben in steeds grotere mate wie ik voel dat ik ben en wil zijn.
En nu, nu durf ik met het hoofd omhoog vooruit te kijken. Naar mijzelf als mens, die ik steeds meer kan waarderen. Naar jou, als mijn Lief en leven. Naar ons, als koppel dat samen alles overleefd. Naar de mensen om ons heen, in alle soorten en nabijheden. Naar de toekomst, die zoveel mooier zal zijn dan ik tot nu toe durfde dromen.
2014 hebben wij doorstaan, met alles wat het ons bracht. Niemand weet wat de toekomst brengt, maar wij kunnen hem aan.
image

Advertenties