I miss you..

Het is maar een paar dagen, zelfs minder dan we van te voren dachten. Maar het doet zoveel meer met me dan ik gedacht had.
Ik zit hier op een hotelkamer, 135km bij jou vandaan. Moe, alleen en compleet overmand door emoties. Een paar nachtjes maar, dan ben ik weer bij je. Kan ik je weer vasthouden, knuffelen, kussen en tegen je aan liggen slapen. Maar voor nu is de werkelijkheid dat dat even niet gaat. En dat besef doet pijn.
Ik heb je nog bijna niet hoeven missen, we zijn in zo’n anderhalf jaar tijd maar 5 nachten apart geweest. Dat is natuurlijk niet helemaal normaal, maar wel onze realiteit geweest tot nu toe. Die realiteit was heerlijk, maar nu doet juist dat even pijn.
Ik ga mezelf bij elkaar rapen. Rustig worden, jou bellen om je welterusten te wensen en te vertellen hoeveel ik van je hou en dan slapen. Des te sneller zijn deze dagen voorbij en ben ik weer bij jou, mijn Lief.

“I need to feel your hands all over me
I need to feel you kissing me
I need to feel you holding me
I need to feel your touch
Cause I miss your love so much
(…)
I need you here with me”

Uit ‘Missing you’ van 1st Lady

Advertenties

Veranderen, zelfvertrouwen, zelfliefde

Een poos geleden kreeg ik de opmerking dat ik te lief tweette. Toen ben ik gaan nadenken en heb ik hier een blog aan gewijd. Inmiddels is er weer van alles gebeurd, op eigenlijk alle vlakken.
Ik merk nu, de laatste dikke week eigenlijk, dat ik weer écht ik word. Deels Lief, vriendin, kennis, tweep. Deels stouterik, Curious, ontdekker en liefhebster van vrouwelijk schoon. Die kanten zijn zich nu meer aan het mengen, op een manier die ontzettend fijn is. Ik voel me volledig op mn gemak met wie/hoe ik ben en de keuzes die ik maak. Ik durf oprecht te zeggen dat ik blij ben met mezelf, terwijl ik ook prima toe kan geven dat er nog werk aan de winkel is. En dat is oké, want stel je voor dat ik 100% tevreden zou zijn. Dat is toch saai? Dan valt er niks te leren, te ontdekken en dus te beleven.
Wel worstel ik soms nog, maar ik zit niet meer in de knoop. Ik heb me bij sommige zaken neer kunnen leggen en zie wat van mij en die ander is. Ik kan positief naar mezelf kijken, een compliment aannemen en zelfs zelfverzekerd zijn.
Hoe die verandering tot stand gekomen is, is voor anderen niet belangrijk. Wat wel belangrijk is, is dat ik ik ben. Take it or leave it, ik verander niet meer om een ander. Die tijd heeft lang genoeg geduurd, nu is het mijn tijd! Ik geniet en dat blijf ik doen, van alles dat op mijn pad komt. Omdat ik dat verdien, en vooral: omdat ik het mijzelf gun.