Ik ben ik!

Angsten overwinnen, vertrouwen krijgen in en houden van mijzelf. Toegeven dat het soms niet gaat, dat ik niet alles kan en hoef te kunnen. Accepteren, toegeven en kijken wat wel kan.

Allemaal dingen die ik tegenwoordig kan en doe. Omdat ik het aandurf, wetend dat ik gesteund word. Door mijn Lief, ouders, vrienden en verdere familie. Het lijkt zo gewoon, maar zo voelt het niet.

Gisteren hadden we het er nog over: een jaartje geleden had niemand kunnen of durven bedenken dat mijn leventje er nu zo uit zou zien. Dat het afgelopen jaar zo gelopen zou zijn. Maar man, wat ben ik blij dat het zo is! Ik ben al bijna 7 maanden belachelijk gelukkig. Met jou, Sam, ons huisje en gek genoeg ook met mezelf.

Ik laat me niet meer leiden door angst of dat wat hoort. Ik probeer, val, sta op en ga verder. Omdat ík dat wil, en niemand anders. Omdat ik geloof dat dat goed voor mij is, dat ik daarmee verder kom. Uit mn comfortzone stappen, nieuwe dingen proberen en kijken wat bij me past. Mezelf nog beter leren kennen, en tot de ontdekking komen dat dat me eigenlijk prima bevalt.

Ik ben ik, ik ben gelukkig en daar kan en mag ik van genieten!

Advertenties

Gewoon zondag

Wederom een zondagmiddag, gewoon wij tweetjes, gewoon thuis.. Een zondag als alle andere, maar toch anders.. Ineens besef ik me hoeveel ik van je hou, hoe graag ik mijn en onze toekomst samen wil delen, mijn verdere leven en alles wat daar bij hoort. Jij, ik, Sammetje en wie weet wat nog meer.

Samen luisteren we naar mooie liedjes, liefdesliedjes voornamelijk. Elton John, John Legend en Bruce Springsteen. Ik wil eigenlijk een bepaald nummer horen van een andere band, dat ene nummer waarmee jij me zo raakte. Ik wil het horen en toch ook niet, omdat ik weet wat het met me doet. Het sterkt me en haalt me volledig onderuit tegelijk. Het spreekt jouw en onze liefde uit, maar raakt me zo diep dat ik niet anders kan dan huilen. Huilen van geluk: dat ik jou heb mogen vinden, dat wij wij zijn en omdat ik zo belachelijk veel van je hou…

Een prachtig halfjaar

De afgelopen 6 maanden waren de heftigste, mooiste, gekste en heerlijkste maanden die ik me kan herinneren.

Jou leren kennen, samen leuke dingen doen, weekendjes weg, maf doen, knuffelen, burgerlijk klussen in huis en tuin, zelfs varen en zeilen. Met en dankzij jou ben ik gelukkiger dan ik in hele lange tijd geweest ben, misschien wel gelukkiger dan ik ooit was.

Natuurlijk hebben we heftige tijden gehad samen: mijn oververmoeidheid en ziek-zijn, het snelle samenwonen, het soms niet goed weten hoe de ander in elkaar steekt en het wisselen van baan allebei. Alles is veranderd de afgelopen maanden, voor ons beiden. “Waar een ander stel jaren over doet, doen wij in een paar maanden” hebben we al vaker gezegd. Dat blijkt keer op keer weer.

Wij zijn stapelgek met en op elkaar, al (of pas) 6 maanden lang. Samen wandelen met Sam, elkaar de kieteldood geven en daarbij over de grond rollen van het lachen, lekker koken en eten: we doen vrijwel alles samen, kibbelend als een getrouwd stel maar altijd met een knipoog.

 

Lief, dank je wel voor een prachtig halfjaar. Een halfjaar vol lol, nieuwe dingen, gekheid, hoge pieken, diepe dalen, maar vooral vol heel veel liefde en geluk. Ik hou van je, meer dan je je misschien beseft. Met heel mijn hart en ziel, mijn volle verstand en alles wat ik in mij heb.

Ik en jij, samen wij…. ♥